Marathonverslag: beaten NOT broken

Dit is een moeilijke om te schrijven.

Maar aangezien ik jullie -zeldzame- lezers vele weken lastig gevallen heb met mijn "inzichten" veronderstel ik dat jullie recht hebben op een afsluiter.
Het was gisteren prachtig weer, ik had een voortreffelijk team van vrienden/helpers langs de weg staan. Het enige wat ik moest doen was lopen.
En dat ging aanvankelijk ook wel goed. 5km/18'52 - 10km/37'43 - 10mijl/1h00'40 - Halve Marathon/1h19'50 - 32km/2h01'50 maar dan ... ging het helemaal fout.
Vanaf kilometer 37 was ik gereduceerd tot de "marathon shuffle", de totale anticlimax volgde op minder dan 400meter (!!!) van de streep. 2Minuten stilstand wegens een spierkramp, was Francis er dan niet geweest stond ik er vast nog ... .
Uiteindelijk kwam (kroop) ik binnen in 2h56'08, een vriendelijke dame hing ondanks mijn verzet me een medaille rond de nek, die ik onmiddellijk weer van rond mijn nek rukte en -uit pure frustratie- keihard tegen de grond keilde.
marathon - Lorenzo = 1 - 0.

HLC: Zwevezele 9800m

Gisteren liep ik ter afsluiting van mijn -actieve- marathon voorbereiding een wedstrijd in Zwevezele.
Eerst en vooral, lof aan de organisatie ! Overal bordjes, een zwaar maar mooi parcours en een omroeper die je niet het gevoel gaf dat je op een lokale pensenkermis beland was.
Over mijn prestatie heb ik een dubbel gevoel. Het was niet wat ik gehoopt had - een top 10 plaats en een duidelijk scherpe tijd (zodat de onzekerheid over mijn voorbereiding wat minder zou zijn)- daarvoor waren de benen te beschadigd. Maar er waren toch een paar positieve punten, ik ben niet opgespannen, er is me niemand voorbijgelopen na de eerste kilometer, het hart en de ademhaling waren onder controle.
Het resultaat voor mij, 34'22 voor 9800m en een 15de plaats is niet dramatisch, maar heeft me wel doen besluiten om onmiddellijk aan mijn taper te beginnen zodat mijn benen toch wat frisser aanvoelen op 19 juni.

St. Jansloop 2009

But at first I thought I could take it all - Lou Reed (Caroline says I)

1. Vandaag was het St. Jansloop en tevens ook een -tijdelijk, tot augustus/september - afscheid van het OLC. Ik was er dan ook op gebrand om mijn best te doen. En dat is relatief gelukt, alhoewel, het is natuurlijk nooit leuk om de concurrentie van je te zien weg lopen ;-) .
   Maar in perspectief gezien :

1. Het is beter dat ik nu nog niet in topvorm zit, het is nog veel te vroeg.
2. Mijn trainingen houden momenteel geen verband met competitief 10k's lopen. Mijn goed resultaat vandaag wijst er eerder op dat ik vorig jaar aan het overtrainen was en/of mijn wedstrijd niet kon indelen.
3. 1minuut 20secondes sneller dan vorig jaar (34'04 tegen 35'24) en vrijdag onder een loden zon 25km gelopen in 1uur 49minuten, het zou oneerlijk zijn ten opzichte van mezelf om dit resultaat niet te zien als "goed".

Na die gekke 5km twee weken geleden heb ik heel wat nagedacht over hoe ik met een niet optimale vorm toch mooie resultaten kon lopen, het antwoord meen ik gevonden te hebben in een betere pacing.
Gelijkmatig lopen eist wel wat zelfvertrouwen, want het betekent dat je niet "mee" bent met de eerste groepen maar uiteindelijk is het lonend, want je loopt meestal niet op de grens zodat je op een goede dag mee kan met jongens die sterker zijn en op een mindere dag loop je toch nog een mooi resultaat zonder compleet stik kapot te zijn.

Running tour : Oostende

Hoewel het als een tang op een varken past in mijn huidig schema, stond ik aan de start van de 5km in Oostende.
Ik zal er niet veel woorden aan vuil maken, de start was heel snel, ondanks dat ik in de eerste rij stond werd ik onmiddellijk teruggeslagen naar een 15de positie. Na 300m kon ik heel wat plaatsen terugpakken en liep ik zelfs eventjes aan kop. Toen vond Patrick van Petegem het kennelijk genoeg en duwde hij het gaspedaal heel wat dieper in. Ik volgde maar zonder overtuiging ....
Toen even later Veerle Dejaeghere me bijhaalde had ik nog net adem genoeg om eventjes grappig te zijn (allee proberen te zijn).
Na het opdraaien van de dijk mochten we tegen de wind in lopen en zakte ik verder weg, het was lijden tot aan de finish, er waren nog 2 mensen die probeerden mijn 3de plaats algemeen af te nemen maar daar wilde ik niet van weten!
Ik wil ook de mensen bedanken die mij aanmoedigden, zelf toen ik bij Veerle liep hoorde ik mijn naam MINSTENS evenveel als de hare ! ( of toch vergelijkbaar)
Patrick, de enige die onder de 16minuten bleef (15'49), had veel voorsprong op Veerle (16'30) die op haar beurt een 10 tal secondes voor had op mij (16'37).

Hazegras

Gisteren was het de "Wijkloop Hazegras". Omdat ik de meeste mensen die er lopen wel graag heb probeer ik er zoveel mogelijk bij te zijn. Dus liep ik de wedstrijd zoals gepland als onderdeel van de training. Het parcours was niet ideaal voor mijn tempo vastheid (veel draaien en keren) maar klagen kun je altijd! De zon scheen, er waren vriendelijke mensen om mee te praten en ik heb mijn training (op een paar kilometer na) kunnen lopen. Voor de geïnteresseerden:

• 6km opgewarmd @ 4'40 tempo, dat heb ik voor een groot stuk samen gelopen met Nico Algoet (een parcoursverkenning met mij in de rol van geflopte gids, ik had de gehele tijd de neiging het oude parcours te lopen)
• Dan 16km aan doelmarathontempo (3'45) . Ik had echt veel zin om te blijven staan na de wedstrijd, ik had dan nog een 4tal kilometer voor de boeg , maar ja, ik kan er niet onderuit, om eerlijk te zijn het tempo voelt nu nog erg ambitieus, ik zie het me wel 30km lopen maar daarna ????
• En dan in stukken en brokken nog een 3tal kilometer uitgelopen. Soms snel, soms traag.

Noordzeeloop

Gisteren was het voor de eerste maal de Noordzeeloop. Na ongeveer 5 maal van idee veranderd te hebben, had ik uiteindelijk besloten niet voluit te lopen. Voluit lopen kost namelijk veel te veel tijd om te recupereren en uiteindelijk is het OLC niet het hoofddoel dit jaar.

De wedstrijd: Geduld ...

Het grootste verschil met wat ik normaal pleeg te doen en wat ik in deze wedstrijd gedaan heb is een andere aanpak van de start. Normaal ga ik er stevig tegen aan, de eerste 2 km loop ik gemakkelijk 20% sneller dan wat mijn gemiddelde snelheid over de gehele wedstrijd is. Deze maal nestelde ik me diep in de buik van het eerste achtervolgend groepje en liep de eerste km in een voor mijn mogelijkheden realistische 3'25".
Net voorbij kilometer 2, die ik aan ongeveer hetzelfde tempo liep, was de situatie al helemaal anders. Ik liep alleen in de achtervolging op de eerste 3 (wat volgens mij er toch op wijst dat adrenaline en testosteron het beoordelingsvermogen qua aanhoudbaar tempo van veel lopers in de eerste honderden meters compleet verduisteren !), die al van in het begin heel hard liepen.
Bij de 1ste doorkomst aan de finish (er waren 3 rondes) liepen we in een groepje met 3, Nicolas Fouss, trainingsmakker Stijn Spriet en ik. We werkten redelijk samen, maar zoals zo vaak gebeurd in het lopen zakt het tempo wat als je in groep loopt.
Na een kilometer of 2 moest Nicolas enkele meters laten op Stijn en ik . Ik voelde me nog relatief fris en besloot een gooi te doen naar de 3de plaats.
Tot op anderhalve kilometer voor het eind bood Stijn serieus weerstand en hield ik rekening met een sprint met 2. Gelukkig kon ik naar het eind toe wat versnellen en viel er een gaatje tussen ons beide zodat er niet gesprint moest worden voor de 3de ereplaats .
Davy Stieperaere won met heel wat voorsprong op Patrick van Petegem die op zijn beurt een comfortabele voorsprong had op mij.

Onverwacht maar zeker verdiend !

De Noordzeeloop had voor sommige mensen een aardige verrassing in huis. Mijn goede vriend Francis Coucke kon in zijn reeks beslag leggen op een 2de plaats (Net na een andere trainingsmakker van mij Steve Lowyck). Enjoy Francis !
Ook Sandra Timmerman die verschrikkelijk veel geduld moet hebben om aan haar schema's te komen, kon beslag nemen op een podiumplaats in haar reeks. Loon naar werken, Sandra!

Ondertussen ...

Ondertussen ben ik al een weekje "out" met een scheurtje in mijn rechter qaudriceps, Ik had een grote post gepland om mijn officiële start van mijn 18 weken durend marathon programma te markeren. Maar mijn lichaam heeft er anders over beslist, en dus zal die post er komen als ik aan mijn 12 weken durend marathon schema zal beginnen.
Momenteel ben ik voornamelijk te vinden in het zwembad, toen ik beslist had alles op het lopen te gooien, ben ik mijn zwemmen beginnen te verwaarlozen. De prijs is hoog, de eerste keer was ik compleet van de kaart; ondanks dat ik dacht dat ik alles "goed" deed, kon zelfs een hoogbejaarde kwal me kloppen op de 100meter. Uit frustratie begon ik te trekken en duwen in 't water met als gevolg dat ik ... nog trager vooruit kwam !
Gelukkig begint het na enkele sessies en het bekijken van vele clips op youtube alweer beter te gaan! Ik hou alweer heimelijke sprintjes tegen de snellere zwemmers in het zwembad, altijd een goed teken.
Volgende donderdag -nog 8 dagen dus- mag ik terug beginnen lopen. De 10 miles zal ik dus moeten overslaan, jammer, maar ik begrijp dat 2009, als het zo verder gaat, een jaar zal worden waarin ik extreem flexibel zal moeten zijn! Hou jullie goed , ik zal 't ook proberen!

Op verzoek van ... (mijn inzichten)

Voeding

"Everyone always asks me, 'What did you eat?' I didn't know anything about nutrition; if there was a hot dog on my plate, I ate it. None of those little things make a bit of difference if you're not doing the real work. George Young

Er wordt teveel belang gehecht aan voeding. Zelf eet ik geen vlees en van de 100 dagen op een jaar vermijd ik op 99 ervan dierlijke producten zoals melk, kaas, honing. Maar dat is een ethische keuze en heeft niks te maken met trainen.
Mijn gewicht, da's een andere zaak, hoe minder van jezelf je moet meesleuren hoe sneller je loopt (per kilo lichter kun je grofweg 1 à 2 secondes per kilometer winnen. Als je op een trainingsplateau zit kan je dus toch nog verbeteren door te vermageren. Vermageren zelf is niet zo simpel (ik bv. zit momenteel minstens 5 kg boven mijn competitiegewicht en ja ik voel me daar verschrikkelijk slecht bij.)
Ik weet wat ik moet doen maar helaas ben ik ook maar een eenvoudige sterveling als het op de verleidingen van zoet aankomt.

Trainen

Two hard intervalsessions and a long run. Frank Shorter

Trainen komt voor mij vooral neer op een ijzeren discipline, er zijn geen redenen om een training over te slaan (behalve fysische onmogelijkheden zoals gebroken benen en koorts bijvoorbeeld)
De trainings filosofie die ik hanteer komt voornamelijk voort uit 2 bronnen, de eerste is Jack Daniels running formula. Dit boek bevat een schat aan trainingsinfo en schema's. Ik ben zelfs van plan om zijn marathonschema zonder aanpassingen te gebruiken.
De andere bron is Owen Anderson, Owen heeft een heel radicale opvatting over trainen, met erg veel nadruk op intervalsessies aan erg hoge intensiteit. Ik geloof erg in Owen maar het probleem met hoge intensiteit is dat je gecombineerd met full time werken mentaal aan kapot kan gaan.
Ik bouw mijn weektraining rond 2 interval sessies. Een gericht op pure snelheid en de andere meer op kracht. De rest van de week loop ik relatief rustig meestal een minuut a anderhalve minuut per kilometer trager dan mijn 10km tempo. De zondag doe ik een lange ren van 2 uur (verdeelt over 8 kwartier met 2 min wandelpauzes ertussen ). Vroeger liep ik 2 uur aan een stuk maar dat had een te grote impact op de rest van mijn training. Nu we het verdelen gaat het een stuk beter.
Zwemmen doe ik ook normaal 2x per week, je moet als loper een 2de sport hebben die anders is, want wat ga je anders doen als je geblesseerd bent ?
Zwemmen is zalig en een heel technische sport "front-crawl, High-elbow techniek, 2beat kick" ik kan me er eindeloos mee bezig houden ... maar ik ben een loper en als het moet laat ik het zwemmen onmiddellijk vallen.

Mensen

Als ik er eentje moet uitkiezen waar ik echt naar opkijk dan is het Frank Shorter. Ik heb zo een beetje hetzelfde karakter denk/vrees ik. Jammer dat ik helaas maar een minimale fractie van zijn talent heb.

Besluit

Voor wie regelmatig op deze blog komt zal hier niks nieuws staan. Voor de hordes nieuwe bezoekers is dit een korte samenvatting van dit lopertje en zijn gedachtes.

Eindejaarsloop Bredene 2008

Eindelijk

Na 2 jaar hard trainen kan ik eindelijk eens een wedstrijd op mijn naam schrijven. De 9km Eindejaarsloop in Bredene 2008 is mine !

Verslag

Vrijdagavond had ik 2x 500m gelopen in wat ik beschouwde als een haalbaar 10km tempo die ik de volgende dag zou aankunnen, ik had 2x 1min43 gelopen dus ik zou wel onder de 3'30 de kilometer kunnen lopen wat me toch een kansje gaf.
Aan de start verwachte ik dat de concurrentie voornamelijk van Jeroen Swinnen en Patrick Devos ging komen. Maar ...
De meeste "last" kwam eigenlijk van 12km lopers, een zeer sterke Kenneth Vanduyfhuys en Bart Bleyaert waren een stuk beter in vorm dan ik, na een 3tal km was het jojo time voor mij.
Toen kwam Bart's veter los en verloor hij bij het her-strikken ervan 400m. Mij pakte hij voor de splitsing tussen de 9 en de 12 terug maar Kenneth, nee die haalde hij niet meer terug.
Na de splitsing was het voor mij vreemd, niemand meer voor me en achter me was er nix te zien, de straten waren leeg . (na een tijdje dacht ik "hee, dit is net training!" ) Kortom de juichende massa's die uit de bol gaan voor mijn Blijde Intrede - da's nog niet voor vandaag of morgen ;-)
Een boeket witte bloemen en een kopie van de heilige graal waren mijn deel maar daarvoor doe ik het niet, de leuke sms'jes en reacties van mijn vrienden zijn duizend maal meer waard dan enkele euro's ! Merci daarvoor !

Avonturen in de stadsjungle.

Uiteindelijk moet je alles meemaken.

Omdat het al laat en donker was besloot ik vanavond te lopen rond de wielerpiste. Dit was duidelijk niet de beste keuze, want veel mensen laten daar hun hond/wild beest uit.
De eerste hond die naar me toeliep was nog een brave, maar de volgende 2 hoho! 2 kleine Pekineesjes, ze lopen recht op me af -kefkef- ik sta onmiddellijk stil omdat ik niet wil struikelen, eentje loopt me dicht voorbij en ineens TsJak! een hap in mijn kuit.
Het is nu niet dat ik voor een amputatie moet vrezen maar toch, gemene rothond, waarvoor was dat nu nodig?
En baasjes, als je hond zich echt niet kan gedragen, hou hem dan aan de lijn, of laat hem opvoeden.

En weer ... -Gistel route 62-

was het niet goed. 3des, een eind na een sterke Steven Broucke en een vermoeide Dominique Verbeke -1h15min20s op de halve marathon in Aalter, vier dagen geleden-. Proficiat kerels !

Goede dagen, slechte dagen.

Ondanks de zeer fijne trainingsweek was de afsluiter van het OLC een kleine tegenvaller. Na een obsceen snelle start kwam ik voorbij het 3kilometer punt in 9'20. Dat is het enige glorieuze wapenfeit die ik kan geven.
Aan kilometer 5 kwam ik door in 16'51, wat al aangaf dat een tijd van onder de 33' onmogelijk zou zijn.
De 2de ronde was nog moeilijker, het was onmogelijk een vuist te maken, ik liep een kilometer in een wandelaars 3'41. Aan kilometer paal 9 kwam Nicolas Fouss (de derde in het regelmatigheidsklassement ) aansluiten en werd het nog een prestigezaak!
Na een helse spurt van meer dan 200m kon ik een voet voorblijven op Nicolas. Ik liep een slappe 34'38 op de 10k en werd daarmee 7de.

Hermesloop: Beginnersfoutjes.

Vandaag had ik 2 doelen:

1. Onder de 40min te lopen.
2. De winnaar van vorig jaar - de helaas veel te vroeg overleden Tom Compernolle- op mijn eigen bescheiden wijze eer te bewijzen. Jammer dat de organisatie geen vermelding van zijn schitterende prestatie vorig jaar (36'51 !!) gemaakt heeft. Allee, toch niet dat ik gehoord heb.

Wedstrijd

De eerste 2kilometer heb ik dom gelopen. Ik wou toch een keer proeven van het tempo die Davy loopt. Ook een keertje overgenomen (voor de eer) maar al snel was de kous af. Tussen kilometer 2 en 3 liep er 3 man me doodleuk voorbij terwijl ik onmogelijk kon reageren .
Met héél veel moeite in het spoor van een zeer sterk lopende Dominque Verbeke gekropen, die het na een tijdje op de heupen kreeg omdat ik niet overnam, Ik antwoordde:" Als je een pas vertraagt dan doe ik het wel." Waarmee ik duidelijk aangaf dat ik vandaag geen concurrent was voor de 3de plaats. Ook niet mijn slimste zet van de dag.
Na een paar kilometers begon ik wat terrein prijs te geven maar ik kon toch steeds visueel contact houden (het positieve plan!)met de lopers voor me.
Met trekken en sleuren 4des geworden in 39'46, winst was voor Dark Horse Algoet Nico (38'26), iemand waar we ongetwijfeld nog veel van gaan horen. Tweedes werd een vermoede Davy, die gisteren de halve marathon "rapper dan een ezel" gelopen had. Respect kerel! Dominique werd 3des en ik dus 4des !
Vorig jaar liep ik hier 24ste in een tijd van 45'06, de omstandigheden waren dit jaar wel iets beter. Maar toch een bevestiging van de goede prestatie van vorige week.

Koninginneloop 2008

Ik had vandaag erg veel zin om te lopen, mooi weer, een goede trainingsweek achter de rug, wat kunnen corresponderen met de persoon die verantwoordelijk is voor de grote lijnen van mijn trainingsaanpak en er waren bovendien wat vrienden in het bosje die kwamen supporteren. Dus alles zat wel snor.

De wedstrijd

Davy (Stieperaere) was samen met Wim (Coussement) snel weg, ik had een vage afspraak gemaakt met Kristof (Slabbinck) om samen te lopen, na een kilometer of 2 konden we Wim terug bijhalen. De rest van de ronde lagen de posities vast, echter net na de eerste ronde versnelde Wim in de "afdaling" van de soldatenberg. Na een kort moment van twijfel besloot ik om Wim te volgen en er het beste van te maken.
Wim duwde een aantal keer door, maar hij kreeg me er niet af, toen liet hij me op kop komen en ik besloot om te proberen het tempo hoger te krijgen zonder al te bruusk te versnellen. Dat lukte aardig, ik kon na een tijdje een kleine 10m nemen en dat was net genoeg.

Finish

Toen ik net over de brug was, hoorde ik door de speakers dat Davy juist aangekomen was, er flitste door mijn hoofd "Alles uit de kast halen om op minder dan een minuut te blijven."
Dus ben ik 2des geworden in een zelfs voor mezelf verbazingwekkende 40min13sec, een enorme verbetering tegen de 44min00sec die ik hier vorig jaar liep!
Davy liep relax naar de overwinning in 39min28sec. Wim kwam aan in 40min24sec en Kristof in 40min40sec.

de voorlaatste "Dwars door het westerkwartier"

Vanavond was het dus "Dwars door het Westerkwartier", een wedstrijd over een afstand van plus minus 8500m.
Tijdens ronde 1 mocht ik een stukje naast Davy Stieperaere lopen. Overnemen deed/durfde ik niet aangezien ik best wel mijn plaats weet ten opzichte van Davy (er heel ver achter dus) , bovendien liep er snel volk in de buurt (Kristof Slabbinck, Wim Coussement, Nicolas Fouss, Patrick Devos) en er zat een ereplaats Algemeen (de enige uitslag die voor mij telt!) in, waarom zou ik me dan opblazen in de eerste kilometers ?
Aan het einde van de eerste ronde vond Davy het kennelijk welletjes, een kleine versnelling en wij (Kristof en ik) moesten onmiddellijk 20 meter laten. Op de Nieuwpoortsesteenweg had Kristof ook genoeg van mijn gesteun en mocht ik alleen verder. Gelukkig ging het deze avond redelijk en was ik sterk genoeg om stand te houden.
Mijn eerste 3de plaats algemeen, dat doet deugd ! Bovendien een omgerekende VDOT prestatie van 63 wat betekend dat ik een stuk beter gelopen heb dan vorige week (waar ik nauwelijks een VDOT prestatie van 62 heb neergezet, wat niet opviel door mijn 4deplaats algemeen, maar ik was er maar matig tevreden mee).
Volgend jaar wordt deze wedstrijd voor de laatste maal georganiseerd, dus volgend jaar vast een megabezetting, want wie zou er niet zo een mooie trofee willen winnen ?

Applaus graag !

Omdat Lies haar vaste (zwem)trainingsmaatje een beetje ziek is, en haar training erg zwaar is om alleen te zwemmen offerde ik me deze avond op om mee te zwemmen. Er stond 3000m op het programma, dat is toch een stuk meer dan ik normaal zwem!
Het was serieus doorbijten maar we zijn er geraakt, ik denk wel dat ik best vanavond nog mijn boterhammetjes smeer want ik heb zo een licht voorgevoel dat ik morgen bitter weinig met mijn armen zal kunnen doen.
Na het zwemmen stond nog een rustige 10km lopen (zwembad De Haan - naar huis) op het programma.
Jammer dat het alweer zo snel donker wordt, het bosje van de Vosseslag kan ik al niet meer in (te donker ) en het strand daar waag ik me ook niet aan met al die gladde golfbrekers. Maar al bij al was het een mooie trainingsavond !

Rond de Nieuwe koerswijk.

Na een niet zo fijne werkdag (zijn er dan andere, vraag ik me de laatste tijd wel meer af), was het moeilijk om een positief elan te vinden in de uren voor de start.
Gelukkig kan ik me meestal goed opladen met muziek. Vorig jaar luisterde ik tot kort voor de wedstrijd naar groepen zoals Tool, met als gevolg dat ik veel te opgefokt aan de start verscheen.
Tegenwoordig luister ik vooral naar oude techno en house, qua attitude een stuk positiever en veel meer relaxed, kortom net wat ik nodig heb. Dit is het nummer dat ik net niet ben beginnen zingen tijdens de wedstrijd (ademnood )

De wedstrijd

Na de verrassende start -de kortste minuut van het millennium? -was ik direct goed mee met de kop van de wedstrijd -iets wat ik me voorgenomen had aangezien het op een bochtig parkoers psychologisch erg zwaar is om gaten dicht te lopen- een halve ronde kon ik zelfs de gedoodverfde favoriet -en ook latere winnaar- Davy zien lopen!
De rest van de wedstrijd was zoals gewoonlijk afzien, volgen (bij Slabbinck) en hopen dat ik niet kraak voor het einde.
Uiteindelijk achter StiepeRaere, Coussement, en Slabbinck 4des geworden. Iets waar ik best tevreden mee ben !

strandloop 2008

Toen ik na "Dwars door Mariakerke" langs mijn neus weg informeerde bij mijn naaste concurrenten/makkers hoe zij de strandloop zagen zitten trok ik toch een beetje bleek weg, IEDEREEN die ik daarover aansprak zag dat heel goed zitten en had daar een logische uitleg voor. Ik voel me niet zo op mijn gemak op losse ondergrond, dus ben ik steeds blij dat deze helletocht voorbij is.

De wedstrijd

Na een heel conservatieve start liep ik in een 25ste positie tot net voor we het zand in gingen. Toen kon ik wat vooruit schuiven aangezien heel wat engeltjes hun vleugeltjes verbrand hadden in een snelle start.
Toch moest ik al heel wat energie steken om aansluiting te vinden bij het groepje met Kristof Slabbinck en Geert Deruddere. Veel tijd om te recupereren was er niet, want in tegenstelling tot het onverwachte mooie weer, regende het uitvallen in het groepje. Eind 2de ronde viel er een definitieve scheiding. Nadat er al een paar op kousenvoeten weglopen waren trok Geert ineens serieus door en ik kon er enkel naar kijken ... Samen met Kristof bleef ik de gehele volgende ronde op 20 a 30 meter hangen. Onder impuls van de meefietsende Lies en met aanmoedigingen van héél veel mensen (merci daarvoor, het deed echt deugd!) kon ik lopen tot de aarde er ineens heel vreemd begon uit te zien! Uiteindelijk werd ik 9de in een tijd van 33min11s, vorig jaar liep ik een tijd van 36min26s dus ik mag eigenlijk wel best tevreden zijn (maar zo voel ik me dus niet!)

"He runs without fear."

no guts, no money ?!

De avond voor de Olympische marathon zat ik op een of andere Engelse goksite, ik was voor 99% zeker dat Sammy Wanjiru de Marathon ging winnen. Maar om een of andere -duistere, lees burgerlijke- reden durfde ik geen geld erop zetten. Ik ben dus geen miljonair */verdorie*/.
Wat Wanjiru gedaan heeft is Heel Grote Klasse. Al stond het in de sterren geschreven dat hij heel ver ging komen mits hij een goede begeleiding zou krijgen,als 15jarige liep hij met een minimale training (een half uurtje lopen per dag) op de 5km 14:06!!! Ter vergelijking op mijn 15jaar liep ik op school een kilometer in 4min12s en vond ik mezelf al heel wat!
Terug naar de Olympische marathon, hieronder de tabel met tussentijden die ik "geleend" van de voortreffelijke science of sport site . Wie regelmatig intervaltraining doet moet zich bij het aanschouwen van onderstaande tabel toch wel wat ongemakkelijk voelen.
Zelf kan ik vast een kilometer lopen rond de 3minuten misschien kan ik er zelfs 2 lopen aan die snelheid! Maar 3 nee, no way, en dat is het hem nu juist, die kerel loopt er 42 aan die geschifte snelheid.
Mocht ik Gebrselassie zijn, ik zou toch een stuk slechter slapen, hoe hou je, je wereldrecord uit handen van zo een kerel ? Want terwijl Gebre van zijn marathons meestal een soort ploegentijdrit maakt, loopt den Sammy in de 3 marathons (Fukuoda'07 1ste -2h06;Londen'08 2de-2h05 en nu de Olympische marathon) tot nu toe vanaf de start op kop aan een tempo die zelfs onder de toppers suïcidaal genoemd word.
Sommige journalisten worden lyrisch en spreken van een nieuw stijl marathon, hard van begin tot eind, zonder pacers.
Zover zou ik niet willen gaan, Steve Jones om maar een andere marathon grootheid te noemen viel in de Chicago 1985 marathon vanaf de start aan, passeerde halfweg in een krankzinnige 61min42s om het dan wereldrecord met een seconde te missen(2h07:13 vs 2h07:12 van Lopez ).
Het beloven spannende tijden te worden voor de atletiekliefhebbers terwijl Kenia er niet in slaagt een antwoord te vinden op het Ethiopisch piste& crosscountry geweld (toch niet bij de mannen) kunnen ze nu wel prijken met heuse kampioenen op de mythische marathon , de enige afstand die niet lopers tot de verbeelding spreekt.

Eandis Tijdrit 2008

Met weinig ambitie verscheen ik vandaag aan de start van de Eandis Tijdrit, realistisch gezien heb ik geen kans tegen de meeste fietsers, daarvoor train ik veel te weinig met de fiets. Maar dat betekent niet dat ik me niet inzet, afzien kan ik als de besten!
Even na 14h30 was het mijn beurt om 17km tegen de klok te rijden. De eerste ronde (van de 2) ging redelijk soepel, maar na 3/4de wedstrijd was het vet van de soep. Met trekken, sleuren en een grimas a la Ullrich op zijn slechtste momenten sleurde ik mezelf naar een 82ste plaats op 107 aankomsten (34,11km/h).
Ik reed daarmee net geen 10km/h trager dan de winnaar Demeyer Pieter(44,03km/h). Bij de dames ging de ons allen welbekende Veerle D'haeze (37,27km/h) met de overwinning, tja hoe zeg je dat, lopen.