De zoektocht naar de heilige (schoen)graal
Sedert vorige zomer sukkel ik wat met kniepijn, dit is nu ik wat langer loop weer wat erger. Gelukkig niet zo erg als sommige van mijn loopvrienden. Maar toch, het is geen pretje iedere morgen wakker te worden met de gedachte:" Als ik straks uit bed stap, zal de pijn er dan zijn, zal ik mijn trainingen kunnen lopen?"
Het boeddhisme zegt dat pijn op zich meestal wel te verdragen is, maar dat het web van gedachten en associaties, pijn pas echt ondraaglijk maakt en de kwaliteit van je leven naar beneden haalt. Dit kan ik volmondig beamen, zelden heb ik me zo rot gevoeld als de laatste maanden.
De asics GT 2140 is samen met een andere cooldown strategie (lees een stretchingsroutine) een poging om de kniepijn te bestrijden, want volgens mijn onbescheiden mening zit het soms in kleine dingen zoals enkelgeleiding, spierbalans ... . Ik aanvaard dan ook dat ik geduld zal moeten oefenen want het lichaam is naar mijn gevoel eerder een tanker die je slechts langzaam van richting kan laten veranderen.
Je kunt wel ontstekingsremmers slikken en rusten, maar naar mijn gevoel (en ervaring) is dat symptoom bestrijding die niets structureels oplost.
De eerste loopjes met de schoenen zijn alleszins veelbelovend ! De schoen sluit heel dicht aan bij je voet en remt het naar binnen klappen van mijn linkervoet (volgens mij de boosdoener) voor een groot stuk.
