Dwars door Mariakerke 08/08/08

Op de dag dat de Olympiade begint moet je al ongeveer een been missen om geen sport te doen. Ik mis dan wel geen been maar een gemene ontsteking aan mijn knie vergalt nog steeds erg veel van mijn sportgenot. Nu, daar heb ik al genoeg over gezeurd !
Om 19h30 stond ik tussen mijn vele loop-collega's annex vrienden voor de 10k. Deze week had ik 3 plannen opgesteld over hoe ik deze wedstrijd ging lopen

• Het eerste (het laffe): Gewoon meelopen en de 10 puntjes meenemen.
• Het tweede (macho) : Er een tempoloop van maken en rond de 8ste kilometer de kraan open te draaien. Maar eigenlijk heb ik er nooit in geloofd dat ik daartoe in staat was.
• Plan 3 (gemeen): Een tactische wedstrijd lopen , mooi in het zog van de concurrentie lopen en dan met een moordende laatste 400m de extra punten pakken !

Daar is dus nix van terecht gekomen. Na 500meter zat ik al in het scenario die uitermate geschikt is voor iemand die best niet teveel nadenkt over hoe je een wedstrijd loopt :

• Aansluiten bij Geert Deruddere, lopen tot je hersenen gelei zijn en hopen dat je het volhoud tot het eind!

Na een kilometer had ik het gevoel dat ik het beste zat in de groep, maar dat klopte niet helemaal want een 3 tal lopers kwamen gemakkelijk terug, toen nam Geert het commando over en een aantal kilometers later waren we terug met 3.
Op anderhalve kilometer van de meet gooide ik de knuppel -pardon knuppeltje- in het hoenderhok met een versnelling, mijn medelopers waren niet onder de indruk. Geert nam snel over en de eerste die er dan af moest was -rara- ik, totaal gekraakt strompelde ik over de meet in 34'39. Vorig jaar liep ik op een korter parkoers 36'06.
Het was fijn om er terug bij te zijn!